بی اشتهایی

اشتهای یک فرد ، تمایل او به غذا است و در انتخاب کیفیت غذایی که قرار است خورده شود، کمک کننده است. اگر نیاز به غذا ارضا شود ، احساس سیری رخ می دهد. از دیدگاه طب سنتی یکی از عملکردهای خلط سودای طبیعی در بدن، ریختن به دهانه معده از طحال و برانگیختن اشتها به واسطه لذع و سوزش ایجاد شده می باشد.
علت:
از دیدگاه طب سنتی بی اشتهایی چند علت دارد که مهم ترین آنها عبارتند از:
1. حرارتی که بر معده و دستگاه گوارش غلبه یافته باشد . در اثر این حرارت قوای معده ضعیف شده و عضلات آن دچار شلی و استرخا می شوند. مواد در اثر حرارت بالا ذوب شده و در معده تجمع می یابند و به علت ضعف قوه دافعه به آسانی دفع نمی شوند. همه این موارد دست به دست یکدیگر داده و اشتها به غذا را کاهش می دهند.
2. غلبه سردی بر معده و کبد و به دنبال آن ضعف قوای این دو عضو ، موجب کاهش اشتها می شود.
3. تجمع صفرا یا بلغم شور در معده. در تجمع صفرا ، مزه صبحگاهی دهان تلخ و در تجمع بلغم مالح ، شور است.
4. بلغم لزج به مقدار زیاد در معده تجمع یابد و بین جدار معده و سودای ریخته شده به معده جهت ایجاد اشتها ، حایل می شود و بدین ترتیب مانع تاثیر سودا شده و طبیعت از درخواست غذا نفرت پیدا می کند مگر غذاهای تند و تیز و خشک که باعث تحلیل بلغم می شود. فرد در این حالت احساس غثیان می کند و آب دهان و خواب او زیاد می شود و بیمار از درد و نفخ معده و آروغ شکایت می کند.
5. اخلاط خام و نامناسب یا متعفن در معده تجمع یابند و طبیعت به دفع آنها مشغول شود و از درخواست غذا بازماند.
6. افرادی که پوست ضخیم و انسداد منافذ پوستی دارند، خروج فضولات از بدن آنها به خوبی انجام نمی شود و به دنبال آن طبیعت از طلب غذا امتناع می ورزد.
7. ضعف کبد یا انسداد در مجاری یا عروق ماساریقا که همه این موارد باعث می شود که کیلوس به خوبی به سوی کبد جذب نشود و معده بطور مناسب تخلیه نگردد که خود باعث بی اشتهایی می شود.

ادامه علل بی اشتهایی:
1. قطع ریخته شدن سودا از طحال به دهانه معده. در این حالت طحال بیمار بزرگ می شود و با وجود کمی اشتها ،غذا هضم می شود. و فرد با خوردن ترشی ها اشتها پیدا می کند.
2. اختلال در اعصاب حسی معده که لذع و سوزانندگی سودای ریخته شده به دهانه معده را حس نمی کند که این مساله می تواند به خاطر مشکل در معده باشد و یا به علت مشکلی در دماغ که منشا اعصاب حسی اعضا می باشد . در این صورت بیمار با خوردن موادغذایی ترش یا تند نیز اشتها پیدا نمی کند.
3. کمخونی و ضعف قوای بدنی (مثل کسانی که در دوران نقاهت بیماری قرار دارند و دچار بی اشتهایی به دنبال ضعف قوای بدنی هستند)
4. ترک اموری که فرد به آنها عادت داشته است که این مساله باعث می شود طبیعت و قوا که به آن امور معتاد بوده اند و بدان وسیله تقویت می شده اند ، تضعیف شده و فرد دچار کاهش اشتها شود.
5. مشغول شدن طبیعت مدبره به اموری غیر از هضم و جذب و درخواست غذا مثل مبارزه با بیماری یا مواجهه با غم و اندوه و غضب.
6. وجود انگل در بدن که به دستگاه گوارش آسیب رسانده و مزاج بدن را فاسد می سازد.
7. طبیعت به علت امور خارجی مثل غذای ناخوشایند یا وجود مگس بسیار در اطراف غذا! از خوردن غذا تنفر پیدا کند.
8. وجود نزله دایم به سوی معده

ادامه علل بی اشتهایی:
1. وجود ورم در معده یا کبد یا زخم ومعده و مری که دستگاه گوارش را دچار مشکل می کند.
2. ابتدای بارداری
3. وجود تب به علت بیماری های مختلف
4. قرار گرفتن در معرض هوای بسیار گرم یا بسیار سرد
5. وجود اختلال خواب در فرد که این مساله باعث فساد هضم و تجمع فضولات در معده و به دنبال آن بی اشتهایی می شود.
6. ورزش کردن بدون رعایت دستورات و زمان صحیح آن که حرارت زیاد ناشی از آن باعث ضعف قوا شده و بی اشتهایی ایجاد می کند.
7. آب خوردن بیش از حد مخصوصا بلافاصله بعد از غذا که هضم را دچار اشکال می کند.
8. وقوع سوء مزاجی در دستگاه گوارش که قوای آن را تضعیف کند. مثل سوء مزاج خشک

توصیه های کلی برای افزایش اشتها:
مواد غذایی اشتها آور:
• شربت سکنجبین سفرجلی و لیمویی : آب به 250گرم،سرکه، گلاب و آبلیمو از هر کدام 150گرم با مقداری شکر به قوام آورده شود.
• شربت لیمو : مقداری شکر را در ظرفی بریزید و آنقدر آبلیموی تازه روی آن فشار دهید تا روی شکر را بگیرد، سپس یک شبانه روز مخلوط را در ظرفی در بسته در دمای معمولی نگهداری کنید،سپس صاف کرده و با قدری دیگر آبلیمو روی حرارت به قوام بیاورید. مایه شربت فوق را در هنگام مصرف با آب رقیق کرده و بنوشید.
• شربت مارچوبه : 150 گرم مارچوبه در 5/1 کیلو آب جوشانده و صاف کنند و با 800 گرم شکر به قوام آورند. در هر وعده 25 گرم مصرف شود.
• شربت زرشک : آب زرشک 400گرم ، آب سیب رسیده 400گرم ،آب لیمو 200گرم همه را با هم مخلوط کرده با مقداری شکر به قدر نیاز به قوام بیاورید.اگر زرشک تازه برای آبگیری نبود،مقداری زرشک خشک را در 4 برابر آن آب یک شب بخیسانید سپس روز بعد بجوشانید تا یک سوم بماند.
• شربت انار و نعناع : انار ترش را با پوستش فشار داده آبش را بگیرید با عرق نعناع یا آب نعناع تازه به اندازه نصف آب انار و با شکر یا عسل به اندازه یک چهارم آب انار،مخلوط کرده و روی شعله ملایم بجوشانید تا به قوام بیاید.می توان قبل از غذا از این ترکیب استفاده کرد.
• مربای تمرهندی : تمرهندی را از پوست جدا کرده هسته آن را خارج نموده و در آب بجوشانید .وقتی نرم شد ، تمرهندی را از آب درآورده در هوای آزاد نگه دارید تا کمی خشک شود.آبی که تمرهندی را در آن جوشانده اید را صاف کرده با سه برابر شکر و با تمر هندی خشک شده به قوام بیاورید تا به قوام شربت برسد.می توان از این ترکیب به عنوان چاشنی هم در غذا استفاده نمود.
 
• رب های ترش مزه (رب انار ، رب آلوچه، رب سیب ترش و ...)
• آب انار
• افشره انبه : انبه خام را پوست کنده ، ریز نموده به مدت 3- 4 ساعت در آب قرار داده تا آب ترش شود آن را صاف کرده با نبات به اندازه ای که آن را ترش و شیرین نماید بیاشامید.
• دوغ
• مواد غذایی ترش و شور مخصوصا برای کسانی که بر اثر رطوبت لزج بلغمی دچار بی اشتهایی شده اند.
• گوشت کباب شده و بریانی مثل کباب گوشت بره و بریانی گوشت پرندگان، زیرا بریان کردن گوشت اشتها آور است.
• سوپ سماق
• سوپ شلغم یا شلغم پخته
• افشره به و عسل با کمی سرکه و زنجبیل
 
• هر چیزی که در سرکه پرورده شده باشد همراه با بذر کرفس ، بذر رازیانه و زنیان.
• مربای هلیله
• مربای بالنگ
• مربای زنجبیل مخصوصا برای سرد مزاجان.
• خوردن سیر ، پیاز ( البته به کسانی توصیه می شود که از خوردن این ها دچار مشکلات گوارشی یا مشکلات دیگر نمی شوند و منع مصرف ندارند)
• نعناع،پونه، ترخون
• ، سماق
• زیتون پرورده یا زیتون شور
• ترشی کبر یا هر چیزی که در سرکه پرورده شده باشد( مثل ترشی سیر و پیاز و یا ترشی شلغم با سرکه و خردل)،همراه غذا موجب تحریک اشتها می شود.
ادامه مواد غذایی اشتها آور:
• افزودن ادویه جاتی مانند فلفل، میخک، دارچین،زنجبیل ، پودر جوزبوا، پودر مارچوبه ،گلنار ،سماق، خردل، پودر سیر ،پودر آویشن، بذر انیسون، بذر رازیانه ، هل به غذا و مزه دار کردن غذا با رب های ترش و ملس مثل رب انار ، رب سیب و ... و ترشی جاتی مثل آبلیمو ، آبغوره و آب بالنگ ترش محرک اشتهاست.
• مصرف جوزبوا در غذاها خوشبو کننده دهان و اشتها آور است.مصرف 5گرم از آن مقوی معده و مفرح است.
• خوردن و ضماد کردن انیسون بر معده محرک اشتهاست .بدین منظور نیم ساعت قبل از غذا نصف تا یک استکان عرق انیسون مصرف شود. دمنوش انیسون اشتها آور است.
• ضماد کردن کندر و مصطکی بر معده برای رفع بی اشتهایی مفید است.
• زنیان در آبلیمو پرورده تاثیر زیادی در زیاد کردن اشتها دارد : زنیان را در ظرفی پهن کرده مقداری آب لیموی تازه طبیعی روی آن بریزند به طوری که به اندازه یک بند انگشت روی آن را بگیرد ،سپس آن را در هوای آزاد قرار داده و بگذارند تا خشک شود . بعد از تبخیر شدن آبلیمو و خشک شدن زنیان مجددا روی آن آبلیمو بریزند و بگذارند تا خشک شود.این کار 7 مرتبه تکرار شود .می توان زنیان پرورده را پودر کرده در غذا استفاده کرد.
• دمنوش افسنتین برای تقویت معده و بازگرداندن اشتهای غذا که زایل شده باشد بسیار موثر است.
• دمنوش آویشن هم،مهیج اشتها هاضم و مقوی معده می باشد.

میوه های تقویت کننده اشتها:
• گلابی
• سیب
• به
• آناناس
• زالزالک
• ازگیل
 
زعفران جزء ادویه جاتی محسوب می شود که کاهش دهنده اشتها است .در غذای بیماری که دچار کم اشتهایی شده است نباید از زعفران استفاده شود.همچنین هر چیزی که موجب سستی دهانه معده می شود مانند غذاهای چرب و روغن ضد اشتها هستند. روغن مصرفی این گونه بیماران باید روغن زیتون باشد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

نماد اعتماد الکترونیکی

تمامی كالاها و خدمات این فروشگاه، حسب مورد دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می‌ باشند و فعالیت‌ های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.

بر اساس ماده 23 قانون حمایت از حقوق مولفان، کلیه آثار ارائه شده توسط سایت با مجوز نشر از صاحب امتیاز اثر می باشد.

خبرنامه